Macam ni je ke hidup nih?

Assalamualaikum wbt.

Sengaja ingin berkongsi cetusan rasa yang mungkin juga dirasai oleh ramai daripada kita, terutamanya insan-insan terpilih yang sedang belajar di pusat pengajian tinggi dan juga yang sudah mempunyai kerjaya yang hebat2.

****

Let's ponder

"kdg2... dok ptg2 tepikir,, " ape aku nk sebenarnye dlm idop nh???""
blaja tinggi2.. ade degree,, then, ade keje,, kete besa2,, umah,, pasangan hidup yang dicintai,, anak2,, hidup stable,, then,, klo umor panjang idop smpai tua.. then, pasti dan pasti akan mati...
then tepikir.. " mcm nh je ke idop nh???"
ape yg mnusia macam kita ni nak sebenarnye daripada kehidupan...???"

Lantas terus saya teringat tentang suatu "kitaran bodoh" (kasar kah bahasa saya?, maaf). tapi itulah yang mungkin berlaku bila manusia itu tidak jelas dan faham akan matlamat hidupnya. Ade satu cerita yang best untuk menerangkan "kitaran kurang pandai" ini. Walaupun mungkin ramai je orang dah tau cerita ni, tp tak kire, sy nak cerita jugak! Cerita ini saya ambil dan olah daripada orang yang pandai buat cerita (hehee). So, sit back, rilex and enjoy (n reflect) ^_^

Once upon a time... Disebuah kampung nelayan di selatan tanah air terdapat dua orang sahabat yang bekerja sebagai nelayan. Seorang bernana Pak Mat dan seorang bernama Pak Tam. Kedua-dua mereka mempunyai seorang isteri dan 1 orang anak. Isteri Pak Mat namenye Mak Mat dan name anak mereka pule ialah Mat. Pak Tam pula beristerikan Mak Tam dan cube teka name anaknye?? (jengjengjeng...) iye, name anak mereka ialah Tam =p.

Hidup Pak Mat sangat sempoi. beliau akan ke laut selepas subuh. Tidak kira apa sahaja hasil tangkapan yang beliau dapat pada hari itu, beliau akan pulang sebelum zuhur. Kalau banyak, akan dijual olehnya sedikit kepada Pak Teh untuk membeli barang keperluan dapur. Kalau sikit, itulah rezeki yang akan dimakan oleh keluarganya nanti. Selepas Zuhur dan lunch, Pak Mat akan berehat hingga Asar dan kemudian membaiki pukatnya di pangkin depan rumah ditemani Mak Mat sambil2 minum kopi.

Pak Mat, senyum siket...

Berbeza daripada Pak Mat, Pak Tam akan turun ke laut sebelum subuh dan tidak akan pulang hingga beliau dapat memenuhkan peti bekas ikan yang dibawanya. Pak Tam selalu pulang lebih lewat daripada Pak Mat iaitu di kala senja dan kadang-kadang tiba di rumah pabila hari sudah gelap (sebab traffic jam..hehe).

Hinggalah suatu hujung minggu, kedua-dua mereka tidak turun ke laut (public holiday kn...)

Maka Pak Mat dan Pak Tam duduk bersama-sama minum pagi di pangkin dekat dengan laut. Panjang cerita mereka tentang umpan dan joran, tentang jenis-jenis ikan, tentang ombak dan arah angin. hinggalah Pak Tam mengutarakan satu idea yang beliau rasakan bernas.

Pak Tam: Pak Mat, aku tengok kau ni selalu sangat pulang awal dari laut. Kau tak teringin ke nak extend masa ke laut?

Pak Mat: Nak buat ape extend masa ke laut?

Pak Tam: La... Kalau gi laut lame siket, kau boleh tangkap ikan banyak2.

Pak Mat: Nak buat ape tangkap ikan banyak2?

Pak Tam: Kau nih..slow la.Lebihan ikan tu bolehla kau jual lebih sket kepada Pak Teh.

Pak Mat: Lepas tu?

Pak Tam: Ishh ko ni, untung jualan ikan tu boleh kau kumpul. Bila dah banyak boleh beli bot lebih besar.

Pak Mat: Nak buat ape beli bot lebih besar?

Pak Tam: Kalau ade bot besar, kau boleh pegi ke laut yang lebih dalam.

Pak Mat: Nak buat ape pegi ke laut yang lebih dalam?

Pak Tam: Supaya, lagi banyak ikan kau dapat nanti dan lagi banyak untung kau.

Pak Mat: Lepas tu?

Pak Tam: Bila untung dah banyak, kau boleh beli bot lagi banyak.

Pak Mat: Nak buat ape beli bot banyak2?

Pak Tam: Supaya nanti bolehla kau upah orang kerja bawah kau.

Pak Mat: Lepas tu?

Pak Tam: Nanti, kau tak payah la susah2 ke laut lagi. Ade orang yang kerja untuk kau. Bolehlah kau duduk bersenang-senang.

Pak Mat: Pak Tam, itulah yang aku buat buat sekarang. Buat apa aku susah-susah korbankan kesenangan aku hanya untuk dapat kesenangan..??

Pak Tam: ...

Pak Tam terpaku memikirkan kebenaran kata2 sahabatnya...

Komen saya

Pak Tam perlu dicontohi dari segi motivasi dan cita-citanya yang tinggi. Namun, personally saya tidak menyokong mana-mana 'Pak'. Cume saya rasakan Pak Mat telah pun mencapai 'matlamat' kalau tujuan ke laut adalah seperti yang dikatakan Pak Tam yang inginkan hidup senang.

Kite pula bagaimana?

Matlamat kita di dunia ini untuk menjadi senang kah? Kita semua bijak pandai belaka kan? Renung-renunglah sendiri.

"I created the jinn and humans for nothing else but that they may serve Me.
I desire from them no provision, nor do I want them to feed Me.
Surely Allah is the Bestower of all provision, the Lord of all power, the Strong."
(Az-Zariyat, 51: Verse 56-58)